Ідуць дажджы...

RSS Feed
Сярэдняя: 4 (38 галасоў)
Ідуць дажджы,
               Асенняя пара.
Заплаканыя вокны спахмурнелі.
Аўторка не адрозніш ад нядзелі,
Ад быльнягу — шпачынага пяра.

За тыдзень свет, здаецца, пастарэў.
За вёскай — непралазнае балота.
Апошняя цяжкая пазалота
Злятае з абсвістаных ветрам дрэў...

А потым
          сонца высветліць блакіт,
I дрэвы ўміг ізноў памаладзелі,
I над ракою ў золаце нядзелі —
Наструненыя постаці ракіт...

Заблытаны лісткі календара.
У чыстым небе,
               маладым і сінім,
Перапляліся промні з павуціннем…
Ах, восень,
             пераходная пара...

верш выдатны

верш выдатны