Генадзь Бураўкін

RSS Feed

Ідуць дажджы...

Сярэдняя: 4.1 (72 галасоў)
Ідуць дажджы,
               Асенняя пара.
Заплаканыя вокны спахмурнелі.
Аўторка не адрозніш ад нядзелі,
Ад быльнягу — шпачынага пяра.

За тыдзень свет, здаецца, пастарэў.
За вёскай — непралазнае балота.
Апошняя цяжкая пазалота
Злятае з абсвістаных ветрам дрэў...

А потым
          сонца высветліць блакіт,
I дрэвы ўміг ізноў памаладзелі,
I над ракою ў золаце нядзелі —
Наструненыя постаці ракіт...

Заблытаны лісткі календара.
У чыстым небе,
               маладым і сінім,
Перапляліся промні з павуціннем…
Ах, восень,
             пераходная пара...
Air Jordan

Восень зноў падыходзіць...

Сярэдняя: 4.9 (8 галасоў)
Восень зноў падыходзіць —
I ў мяне на душы,
Як і ў роднай прыродзе,
Ціш і сіняя шыр,
I смуга, і лагоднасць,
I —
       да кроплі малой —
З небам крэўная роднасць,
Роднасць з мілай зямлёй.

Вяне клён гаманлівы.
Ні хмурынкі ўгары.
У гаях і на нівах —
Яснасць сталай пары.

Толькі ў сэрца пракраўся
Адгалосак тугі,
Што на лузе —
                           не краскі,
А стагі.
Sneaker Release Dates 2019

Непрыкметна падступіла восень...

Сярэдняя: 4.6 (5 галасоў)
Непрыкметна падступіла восень — Хутка пацямнела неба просінь, Выстылі маўклівыя прасторы, He гарыць касцёр на касагоры I плывуць ад лесу і з прылукі Сумныя, прыцішаныя гукі. Гэта, змыўшы жнівеньскія цені, Несуцешна плача свет асенні. Плача вецер над зламанай слівай. Плача неба над нязжатай нівай. Над свінцовай роўняддзю затокі Горка плача лебедзь адзінокі. А між іх душа мая няйначай Над самой сабой журботна плача.NikeLab ACG.07.KMTR

Усе аўтары