Ірына Маркевіч

RSS Feed

Адчыніце дзверы

Яшчэ не ацэнена

Адчыніце дзверы
Зноўку восень жаўцюткім лісточкам Дзе ж цяпло знайсці лісціку восенню?
Паціхеньку ў акенца стукае, Людзі грэцца ідуць да людзей.
Як жабрак благенькім кіёчкам Адчыніце таму, хто ў ноч цёмную
На начлег да нас вечарам грукае. Прыціскае свой кій да грудзей.
Лісту холадна. Ён адарваўся
Ад радзімай галінкі навекі.
Мне не сорамна. Я не цураюся
Ні радні сваёй, ні зямелькі.

Адчыніце дзверы

Яшчэ не ацэнена

Зноўку восень жаўцюткім лісточкам
Паціхеньку ў акенца стукае,
Як жабрак благенькім кіёчкам
На начлег да нас вечарам грукае.

Лісту холадна. Ён адарваўся
Ад радзімай галінкі навекі.
Мне не сорамна. Я не цураюся
Ні радні сваёй, ні зямелькі.

Дзе ж цяпло знайсці лісціку восенню?
Людзі грэцца ідуць да людзей.
Адчыніце таму, хто ў ноч цёмную
Прыціскае свой кій да грудзей.

Размова з ветрам

Яшчэ не ацэнена

За акном лятае вецер,
У шыбы дзьме і рве страху.
--Ты скажы мне дзе на свеце
Жывуць людзі без граху?
Дзе не п'юць, не брыдкасловяць,
Не крадуць, не б'юць сяброў?
Патрымай ты, вецер, сповядзь
І ляці сабе за роў.

Усе аўтары