Алег Мінкін

RSS Feed

Лістапад

Сярэдняя: 3.6 (9 галасоў)
Абляцелі жалуды. Дапякаюць халады. Пад нагой лісцё шуршыць. А навокал — ні душы. У выгоністым бары, У прыціхлым гушчары To наперад, то назад Ходзіць дзядзька Лістапад. Адпачнуў бы ён крыху Ў зацішку на імху, Ды не грэе болей дух З лісця зроблены кажух.Adidas

Над цёмным карэннем, высока ў сінечы...

Сярэдняя: 3 (2 галасоў)
Над цёмным карэннем, высока ў сінечы, У шатах шумлівых, куды ні зірні, Лісты бестурботна трымцяць і трапечуць, Забыўшы заўчасна свае карані. Шапочуць: мы ў іншым жывем вымярэнні, I голас у кожнага свой, і жыццё... Ды станецца восень лістам адкрыццём, Пранізлівы вецер дыхне азарэннем — I зноў, як калісці, да цёмных карэнняў Пачне, адпалаўшы, вяртацца лісцё.Nike

Усе аўтары