Ларыса Вырко

RSS Feed

Восеньскі этюд

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Восеньскі этюд Нябачнай ніткай-павуцінкай Саткала восень свой пасаг. Развесіла на ўсіх галінках У лесе, ў поле, на лугах. Пазалаціла лісце ў клёна, Сваволіць вецер за акном: Зрывае золата шалёна, Шпурляе, кідае на дол. А пані Восень не шкадуе Чырвонцаў, залатых лістоў. Пакуль журботу не адчуе: Ад яе Верасень пайшоў. Заплача дожджыкам, а потым, Усміхнеццца сонейку, святлу. І знойдзе зноў сабе работу, У лесе, у полі, на таку. Boots

Усе аўтары