Антон Шыбека

RSS Feed

Восень

Яшчэ не ацэнена
Лісцінкі кволыя зрывае вецер з дрэва, Нясе аблокамі па вуліцам пустым, Жыву і дзякую за тое, што сагрэла, Што адгукнулась на мае лісты. Што вераснёвай дымкай уварвалась У халоднае дажджлівае жыцце, Адразу ў куток душы закралась, Дзе дагарала тое пачуццё. Як вецер, ты вугольчыкі раздзьмула, Умомант, як ніколі, запалаў пажар. Маланкай восеньскай у сэрцы блісканула. Ільдзіны таялі, адчуўшы моцны жар. Табой запоўніць кожнае імгненне Імкнецца сэрца, з ім спрачацца я не здолею, бо ў лепшых сваіх сненнях Мне бачыцца, што толькі ты мая. Галінне голае пранзае кроны дрэваў, У шэрані стаяць ужо кусты... Жыву і дзякую за тое, што сагрэла, Што адгукнулась на мае лісты. Nike Jordan Melo Shoes

Кладзі свае рукі

Сярэдняя: 5 (1 голас)
Кладзі свае рукі Мне хутчэй на плечы, Не трэба табе слёзы Ліць зусім, дарэчы. Адчуй майго сэрца Гучнае біенне, Толькі са мной Застанься на імгненне. Ты і я заусёды будзем разам, І будзе наш з табою звяз Усім абразам. Ты - маё мора, Я - твой вецер. З табою будзем мы блукаць сто год па белым свеце... Air Jordan XI 11 High

Усе аўтары